Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Niedziela, 27 maja 2018 NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY Uroczystość

Podobny obraz
 
Dzisiejsza uroczystość kończy okres spowiedzi i Komunii świętej wielkanocnej.
(Mt 28, 16-20)
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Znalezione obrazy dla zapytania trojca swieta
Z listów św. Atanazego, biskupa

Światłość, chwała i łaska w Trójcy i od Trójcy
Pożyteczne jest poznawanie starożytnej tradycji, nauki i wiary Kościoła, którą Pan przekazał, Apostołowie głosili, Ojcowie zachowali. Na niej zbudowany jest Kościół, a jeśli ktoś oddala się od Kościoła, nie jest już ani też nie może nazywać się chrześcijaninem. 
Otóż wierzymy, iż wyznawana w Ojcu, Synu i Duchu Świętym Trójca jest święta i doskonała. Nie ma w Niej nic obcego ani też pochodzącego z zewnątrz. Nie składa się ze Stwórcy i stworzenia, ale cała jest stwarzającą i podtrzymującą mocą. W swojej naturze tożsama i niepodzielna, jedna w mocy i jedna w działaniu. Ojciec bowiem dokonuje wszystkiego przez Słowo w Duchu Świętym, i w ten sposób zostaje zachowana jedność Trójcy. Toteż w Kościele głosi się jednego Boga, który jest „ponad wszystkim, przez wszystko i we wszystkim”. Jest „ponad wszystkim” jako Ojciec, jako początek i źródło; „przez wszystko”, to jest przez Słowo, i „we wszystkim”, w Duchu Świętym. 
Kiedy święty Paweł pisze do Koryntian o darach duchowych, wszystkie odnosi do Boga Ojca jako do źródła: „Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne są posługiwania, lecz ten sam Pan; różne są działania, lecz jeden Bóg, który dokonuje wszystkiego we wszystkich”. 
To bowiem, co każdemu przydziela Duch Święty, przychodzi od Ojca przez Syna. Wszystko bowiem, co należy do Ojca, należy też do Syna. Dlatego też dary udzielone przez Syna w Duchu Świętym są rzeczywiście darami Ojca. Gdy bowiem Duch Święty jest w nas, podobnie też jest również Ojciec. Tak spełnia się powiedzenie: „Ja i Ojciec przyjdziemy do niego i mieszkanie u niego uczynimy”. Tam, gdzie jest światło, tam i jasność, gdzie zaś jasność, tam jej skuteczność i niezrównana łaska. Poucza o tym święty Paweł w Drugim Liście do Koryntian następującymi słowami: „Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi”. Łaskę bowiem i dar dany w Trójcy otrzymujemy od Ojca przez Syna w Duchu Świętym. Podobnie więc jak łaskę daje nam Ojciec przez Syna, tak też nie możemy mieć udziału w darze, jak tylko w Duchu Świętym. Mając zaś w Nim udział, mamy miłość Ojca, łaskę Syna i jedność w Duchu Świętym.
                                                                    Znalezione obrazy dla zapytania krzyż trójcy Å›wietej
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, przez którego i w którym jest wszystko,
Święta Trójco, jedyny Boże, którego niebo i ziemia ogarnąć nie mogą,
Święta Trójco, jedyny Boże, który jako Ojciec Opatrznością swoją wszystkim rządzisz,
Święta Trójco, jedyny Boże, litościwy, cierpliwy i wielkiego miłosierdzia,
Święta Trójco, jedyny Boże, Królu nad królami, Panie nad wszystkimi panującymi,
Święta Trójco, jedyny Boże, który nie chcesz zguby grzesznego człowieka,
Święta Trójco, jedyny Boże, który pokutujących do łaski swojej przyjmujesz,
Święta Trójco, jedyny Boże, którego imieniem jest zawsze miłosierdzie,
Ciebie wzywamy, Ciebie błagamy, o błogosławiona Trójco.
Ratuj stworzenie, daj opatrzenie,
Wlej ducha swego do serca mego,
Wspomóż w potrzebie proszących Ciebie,
Odpuść nam złości, dla Twej litości,
Znieś głód, mór, wojny, spraw czas spokojny,
Daj dar miłości i pobożności,
Szczęść państwu temu, jako swojemu,
Strzeż w nim żyjących, broń konających,
Daj nam żyć w niebie, prosimy Ciebie.
 
K. Błogosławiony jesteś, Panie, na firmamencie niebieskim.
W. Chwalebny i wywyższony na wieki.
K. Panie, wysłuchaj modlitwę moją.
W. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
 
Módlmy się: Wszechmogący, wieczny Boże, który szczodrobliwej dobroci Twojej nad zasługi i prośby proszących więcej dajesz, wylej, prosimy Cię, na nas miłosierdzie Twoje i odpuść nam wszystko, co sumienie obciąża, i przydaj, czego prośba wymówić nie może. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
 
Bądź nam miłościw, przepuść nam, Panie.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Panie.
 
Od wszelkiego złego, wybaw nas, Panie.
Od powietrza, głodu, ognia i wojny,
Od nagłej i niespodziewanej śmierci,
Przez wszechmoc Twoją, Boga Ojca i Stworzyciela naszego,
Przez wcielenie, mękę i śmierć Syna, Zbawiciela naszego,
Przez oświecenie Twoje Ducha Świętego, Pocieszyciela naszego,
Przez przyczynę Najświętszej Panny Maryi i wszystkich Świętych Twoich,
 
Prosimy niegodne stworzenia twoje, wysłuchaj nas, Panie.
Abyśmy Ciebie, Boga naszego, ze wszystkiego serca, ze wszystkiej duszy i ze wszystkich sił naszych kochali i miłowali,
Abyśmy przykazania i nauki Twoje wiernie zachowywali,
Abyś zgodę i pokój między władzą a ludem pomnażać raczył,
Abyś kraj nasz i to miejsce od wszelkich plag surowej sprawiedliwości Twojej zachować raczył,
Abyś nam grzechy nasze odpuścić i do chwały królestwa Twojego przyjąć raczył,
 
Święty Boże, Święty mocny, Święty, a nieśmiertelny, odpuść nam Panie.
Święty Boże, Święty mocny, Święty, a nieśmiertelny, wysłuchaj nas, Panie.
Święty Boże, Święty mocny, Święty, a nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami.
Podobny obraz
Chwalą Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu” (alleluja)

Rozważywszy wszystkie tajemnice zbawienia — od narodzenia Chrystusa aż do Zesłania Ducha Świętego — Kościół kieruje spojrzenie na główną tajemnicę chrześcijaństwa, Trójcę Przenajświętszą, źródło wszelkiego daru i wszelkiego dobra. Zachęca wiernych do wyśpiewywania Jej chwały: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu; Temu, który jest, który był i który przyjdzie” (alleluja).

Objawienie Trójcy należy do Nowego Testamentu. Stary Testament cały jest ukierunkowany na głoszenie i wywyższanie jedynego Boga: Jeden jest Pan. „Poznaj… i rozważ, w swym sercu, czytamy dzisiaj w pierwszym czytaniu (Pwt 4, 32–34. 39–40) — że Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma nikogo”. Izrael, żyjąc w otoczeniu narodów pogańskich, musiał być nieustannie przywoływany do tej prawdy, aby nie popaść w bałwochwalstwo. Stary Testament wysławia wielkość Pana, jedynego Boga. On jest Stworzycielem całego wszechświata, Panem najwyższym; lecz wysławia również Jego łaskawość względem ludzi. On jest Pasterzem, który szuka swoich stworzeń, by przyjść im z pomocą, bronić ich od zła, pociągnąć do siebie. Izrael doświadczył tego bardzo dobitnie. Bóg wybrał Go jako swój naród, wyrwał z niewoli egipskiej przez przedziwne cuda, ofiarował Mu swoje przymierze, udzielił przywileju słyszenia Jego głosu, radowania się Jego obecnością. „Od dnia, gdy Bóg stworzył na ziemi człowieka, czy zaszedł taki wypadek… jak ten lub czy słyszano o czymś podobnym?” (tamże 32).

A jednak nowy Lud Boży — Kościół — cieszy się jeszcze większymi przywilejami, owocem wcielenia Syna Bożego, Jego męki — śmierci — zmartwychwstania. Z przyjściem Chrystusa Bóg objawia światu tajemnicę swojego życia wewnętrznego, doskonałość i płodność swego aktu poznania i miłości, którym Ojciec rodzi Słowo, a z Ich zjednoczenia pochodzi Duch Święty. I to jest najcudowniejsza rzecz, że obecnie Bóg nawiązuje łączność z ludźmi nie tylko jako jedyny Pan i Stworzyciel, lecz również jako Trójca. On jest Ojcem miłującym nas jako dzieci w jedynym Synu swoim i w jedności Ducha Świętego. Przywilej ten nie jest zastrzeżony dla jednego tylko ludu, lecz przynależy do wszystkich ludzi, którzy przyjmują posłannictwo Chrystusa. Istotnie, zanim Jezus wstąpił do nieba, dał Apostołom nakaz głoszenia Ewangelii wszystkim narodom i chrzczenia ich „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Ewangelia: Mt 28, 16–20). Każdy człowiek nawiązuje łączność z Trójcą przez chrzest, dzięki niemu rodzi się do nowego życia i staje się dzieckiem Ojca niebieskiego, który postanowił jego odrodzenie, bratem Chrystusa, który mu je wysłużył przez krew Krzyża, świątynią Ducha Świętego udzielającego mu ducha przybrania. Wobec Boga ochrzczony nie tylko jest stworzeniem, lecz dzieckiem, dopuszczony do zażyłości w Jego życiu Trójcy, aby żył w towarzystwie Osób Boskich zamieszkujących jego duszę.

Drugie czytanie (Rz 8, 14–17) podkreśla w szczególny sposób działanie Ducha Świętego w tym boskim przybraniu wierzących: „Otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi” (tamże 15–16). Duch Święty został dany ludziom, aby ich przemieniał wewnętrznie i uczynił dziećmi na obraz Syna. Jemu przypisuje się to odrodzenie wewnętrzne, prawdziwe narodzenie duchowe; On jest jego sprawcą, a także jego świadkiem, bo wlewając do duszy wierzącego wewnętrzne przekonanie, że jest dzieckiem Boga, dodaje mu otuchy, aby miłował Boga i zwracał się do Niego jako do Ojca. Lecz aby Duch Święty mógł dokonać swego dzieła, trzeba pozwolić Mu kierować sobą na wzór Chrystusa, którym w całej Jego działalności kierował Duch Święty. „Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi” (tamże 14). Nie ma piękniejszego sposobu, by uczcić Trójcę Przenajświętszą i okazać Jej swoją miłość, jak żyć w pełni Jej darami otwierając się na działanie Ducha Świętego oraz postępując jak synowie Ojca i bracia Chrystusa.

  • Niechaj będą Tobie zawsze i wszędzie dzięki, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący wieczny Boże. Ty z Jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jednym jesteś Bogiem, jednym jesteś Panem, nie przez jedność osoby, lecz przez to, że Trójca ma jedną natur?. W cokolwiek bowiem dzięki Twemu objawieniu wierzymy o Twojej chwale, to samo bez żadnej różnicy myślimy o Twoim Synu i o Duchu Świętym. Tak iż wyznając prawdziwe i wiekuiste Bóstwo, wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie (Mszał Polski: prefacja).
  • O Ojcze przedwieczny, upadając do Twych stóp w pokornej adoracji, poświęcamy się całkowicie na chwałę Twojego Syna Jezusa, Słowa wcielonego. Ty ustanowiłeś Go Królem dusz naszych; poddaj Mu więc serce nasze, naszą duszę; każde włókno naszej istoty niech będzie poddane Jego rozkazom i natchnieniom. Spraw, abyśmy, z Nim zjednoczeni, zostali przygarnięci do Twego łona i pochłonięci w jedności Twojej miłości.
       O Jezu, spraw, aby nasze życie, w łączności z Twoim, cale było poświęcone na chwałę Twojego Ojca przedwiecznego i dla dobra dusz. Ty bądź naszą mądrością, naszą sprawiedliwością, naszym uświęceniem, naszym odkupieniem, naszym wszystkim. Uświęć nas w prawdzie.
       Duchu Święty, miłości Ojca i Syna, uczyń serce nasze ogniskiem miłości i spraw, aby nasze myśli, uczucia, czyny podnosiły się wzwyż, jak gorejące płomienie, aż na łono Ojca. Spraw, aby całe nasze życie było jednym Gloria Patri et Filio et Spiritui Sancto.
       O Maryjo, Matko Jezusa, Matko Bożej Miłości, ukształtuj nas według serca Twojego Boskiego Syna (K. Marmion).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 482

Trójca ŚwiętaWiara w jednego Boga w trzech Osobach jest jednym z najbardziej specyficznych elementów chrześcijaństwa. Żadna inna religia tej tajemnicy nie podaje do wierzenia. Istnienie Trójcy Świętej jest dogmatem naszej wiary. Samym ludzkim rozumem nie doszlibyśmy do tej prawdy. Objawił nam to Jezus Chrystus. Jest wiele miejsc, na których Pan Jezus mówi o swoim Ojcu jako odrębnej Osobie-Bogu. Można przytoczyć kilkadziesiąt miejsc w Ewangeliach, gdzie jest mowa o Duchu Świętym jako równym Ojcu i Synowi i jako o odrębnej od nich Osobie. Gdy archanioł zwiastuje Maryi, że zostanie Matką, Ewangelista wyraźnie zaznacza, że to Bóg go posłał, aby Jej zwiastować, iż porodzi Syna Bożego – i że stanie się to za sprawą Ducha Świętego (Łk 1, 30-35).

Trójca Święta - chrzest Jezusa w Jordanie
Przy chrzcie Pana Jezusa objawia się cała Trójca Święta: Syn Boży stoi na brzegu, Bóg Ojciec daje Mu świadectwo głosem a Duch Święty jawi się nad Jezusem w postaci gołębicy (Łk 3, 22-23). Zanim Pan Jezus wstąpił do nieba, powiedział Apostołom te znamienne słowa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). Kiedy Chrystus zapowiada zesłanie Ducha Świętego na Apostołów, mówi: „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam” (J 14, 16). „Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy” (J 14, 26). „Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie” (J 15, 26).

Już Apostołowie podjęli tajemnicę Trójcy Świętej: „Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi” (2 Kor 13, 13). „Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Jezusie Chrystusie i który nas namaścił, jest Bóg. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych” (2 Kor 1, 21-22). „Piotr, Apostoł Jezusa Chrystusa do wybranych. (…) Według tego, co przewidział Bóg Ojciec, aby w Duchu zostali uświęceni” (1 P 1, 1).
Tajemnica Trójcy Świętej przekracza możliwości naszego pojmowania. Dlatego nie dziwne, że właśnie na tę prawdę od samego początku istnienia Kościoła skierowane były najliczniejsze ataki heretyków, określane wspólnym mianem antytrinitaryzmu. Już pierwsze sobory powszechne Kościoła stanowczo potępiły te błędy i w swoich symbolach wiary dały jasny wykład nauki chrześcijańskiej. Podobnie także pierwsi pisarze Kościoła kładą tę tajemnicę jako fundament wiary. Św. Klemens Rzymski, papież (+ ok. 97) pisze w liście do Koryntian: „Czy nie jednego Boga (Ojca) mamy i jednego Chrystusa i jednego Ducha łaski, wylanego na nas?” Św. Ignacy Męczennik (+ ok. 117) pisze do Magnezjan: „Jak Chrystus jest uległy Ojcu według ciała, tak i Apostołowie Chrystusowi, Ojcu i Duchowi”. W wyznaniu wiary z wieku III spotykamy słowa: „Wierzę w Boga Ojca wszechmogącego i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, naszego Pana, który narodził się z Maryi przez Ducha Świętego”. W tym samym czasie św. Dionizjusz z Aleksandrii (+ 265) pisze wprost o istnieniu w jednym Bogu Trójcy. Wyznanie wiary, które nam przekazał pierwszy powszechny sobór w Nicei w roku 325, nie tylko odróżnia odrębność osób w Bogu, ale z całą mocą podkreśla również ich jedność w naturze. Jeszcze szerzej tę prawdę rozwinęły sobory: Konstantynopolitański I (381), Efeski (431) i Chalcedoński (451). Na temat tajemnicy Trójcy Przenajświętszej napisali całe traktaty: św. Atanazy (+ 373), św. Grzegorz z Nazjanzu (+ 390), św. Cyryl Aleksandryjski (+ 444) i św. Augustyn (+ 430). Wykazywali oni, (a także wielu innych po nich) nie tylko istnienie tej prawdy, ale usiłowali określić także jej naturę, oczywiście w granicach dostępnych dla rozumu.

Trójca ŚwiętaPrawda o tajemnicy Trójcy Przenajświętszej jest dla nas o tyle istotna, że przedstawia Pana Boga, jakim jest sam w sobie. Pan Bóg jest jeden w swojej naturze, ale w trzech osobach. Osoby Boskie różnią się między sobą rzeczywiście tak, że jedna osoba nie jest osobą drugą. Nie różnią się jednak naturą ani też przymiotami, ani też działaniem, które jest wspólne. Mają wspólną naturę Bożą, wszystkie przymioty i działania Boże. Osoby różnią się między sobą jedynie pochodzeniem: Bóg Ojciec nie pochodzi od nikogo, Syn Boży pochodzi przez odwieczne i duchowe zrodzenie od Ojca, Duch Święty pochodzi przez wspólne tchnienie miłości Ojca i Syna. Pierwszą osobę wyróżnia ojcostwo, drugą osobę – synostwo, a trzecią – pochodzenie od Ojca i Syna. Tyle zdołała określić teologia katolicka na podstawie tekstów Pisma świętego i pism Ojców Kościoła.

Odrębny obchód ku czci Trójcy Świętej powstał w liturgii stosunkowo późno, bo dopiero w wieku XI. W roku 1334 papież Jan XXI rozszerzył go na cały Kościół. Św. Rupert, opat z Ottobeuren (+ ok. 1180), zna to święto i tak tłumaczy, dlaczego zostało ono umieszczone w najbliższą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego: „Albowiem wkrótce po Zstąpieniu Ducha Świętego prawda Chrystusowa i chrzest przez Niego nakazany w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego były udzielane po całym świecie. Tak przeto uroczystość dzisiejsza jest najpiękniejszym zamknięciem cyklu zbawienia”. W Polsce z tym dniem kończy się również czas Spowiedzi i Komunii świętej wielkanocnej.

Dla pogłębienia wśród wiernych nabożeństwa do Najświętszej Trójcy Kościół w swoich modlitwach liturgicznych dodaje: „Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu”. Kościół we wszystkich swoich modlitwach wzywa Boga w trzech Osobach: każdą modlitwę liturgiczną kończy wezwaniem Trójcy Najświętszej. Modlitwę „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu” miał już wprowadzić Sobór Nicejski I w roku 325. Synod w Narbon (589) nakazał kapłanom każdy psalm kończyć tą piękną modlitwą, co trwa po nasze czasy i znajduje swe odbicie także w Liturgii Godzin. W wieku XII został założony zakon trynitarzy dla uczczenia tej tajemnicy (w roku 1198). Jego fundatorami byli: św. Jan z Matha i św. Feliks Valois. Zatwierdził ten zakon papież Innocenty III. Szczególnym czcicielem Trójcy był św. Patryk (+ ok. 461), apostoł Irlandii. Tajemnicę Trójcy Przenajświętszej miał on tłumaczyć obrazem trójlistnej koniczyny. Do dnia dzisiejszego w jego święto (17 III) Irlandczycy przypinają sobie do ubrania liść koniczyny.

Trójca ŚwiętaZ symboliką Trójcy po raz pierwszy spotykamy się w sztuce chrześcijańskiej już w wieku IV. Na sarkofagu, który można oglądać w Muzeum Laterańskim, Trójca Najświętsza jest przedstawiona w postaci trzech osób ludzkich. W bazylice św. Pawła w Rzymie z V wieku spotykamy inny symbol: Boga Ojca jako osobę ludzką, Syna Bożego w postaci baranka i Ducha Świętego w postaci gołąbka. Symbolem późniejszym jest trójkąt, który często otaczano słońcem na wyrażenie natury Boskiej. Bardzo dawnym symbolem Trójcy Przenajświętszej był trianguł, który diakon zapalał w Wielką Sobotę w obrzędzie poświęcenia światła. Są to umieszczone na jednym drążku trzy świece na trzech rozgałęzieniach. Również starożytnym symbolem jest litera Y, którą tworzą trzy równe ramiona. Symbolem bardziej skomplikowanym, ale bardziej wymownym są trzy koła w trójkącie, tak umieszczone, że wzajemnie się wypełniają. Od wieku XII bardzo rozpowszechnił się symbol: Boga Ojca w postaci starca, siedzącego na tronie, Syna Bożego, rozpiętego na krzyżu, który jest oparty o kolana Boga Ojca i Ducha Świętego w postaci gołębicy.

 Modlitwy do Trójcy Świętej

 


Ciebie, Boga Ojca niezrodzonego, Ciebie Syna jednorodzonego, Ciebie Ducha Pocieszyciela całym sercem i usty wyznajemy, chwalimy i błogosławimy. * * * Boże mój, wierzę w Ciebie, ufam Tobie, kocham Cię nade wszystko z całej duszy mojej, z całego serca mego i ze wszystkich sił moich. Kocham Cię, bo jesteś nieskończenie dobry i godzien wszelkiej miłości. A ponieważ kocham Cię, przeto żałuję z całego serca, żem Ciebie obrażał. Zmiłuj się nade mną grzesznikiem. * * * Święty Boże, Święty mocny, Święty nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. Tobie cześć, Tobie chwała, Tobie dziękczynienie po wszystkie wieki, o Trójco błogosławiona.



Podobny obraz