Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Jak przerwać grzech pokoleniowy

 POTRZEBA TEŻ ZAMAWIAĆ MSZĘ ŚWIĘTE

” O uwolnienie od grzechów pokoleniowych i przekleństwa „

Jak przerwać grzech pokoleniowy

Grzechy pokoleniowe inaczej nazwane „grzechami naszych ojców”, to nic innego jak kumulacja wszystkich grzechów popełnionych przez naszych przodków.     

Mówiąc inaczej, „grzech pokoleniowy” jest to odziedziczona po przodkach niegodziwość, czyli skłonność ludzkiego serca do buntu, do nieposłuszeństwa przeciw Bożemu prawu i Jego przykazaniom, jest to podatność na grzech, tendencja do grzeszenia. A co za tym idzie doświadczenie tych samych problemów, z jakimi borykali się nasi przodkowie, takich jak: choroby, różnego rodzaju dolegliwości, problemy duchowe, nałogi, czy niepowodzenia. Kiedy słyszymy „grzech pokoleniowy” czujemy w sercu bunt wobec Boga oskarżając Go o niesprawiedliwość, bo skoro nasi przodkowie zgrzeszyli, dlaczego to my mamy ponosić tego konsekwencje? Tymczasem my nie dziedziczymy grzechu, nie ponosimy odpowiedzialności za grzechy naszych ojców. Ta niegodziwość wywiera presję na nas, lecz nie zmusza do grzeszenia. Ojcowie nie poniosą śmierci za winy synów, ani synowie za winy swych ojców.

Czy są to grzechy wypływające z naśladowania złych wzorców?
W pewnym sensie tak. My w grzechy naszych przodków wchodzimy bardzo często nieświadomie. Naśladując naszych rodziców, przejmujemy ich sposób bycia, myślenia, mówienia, wyrażania się, traktowania siebie wzajemnie i drugiego człowieka. Powiedzenie „grzechy naszych ojców” trafniej jednak wyraża kryjącą się za tym treść. Trzeba pamiętać, że Bóg widzi nas inaczej niż współczesny człowiek postrzega siebie samego. Człowiek obecnie spogląda na siebie bardziej indywidualistycznie, mówi: jestem odpowiedzialny jedynie za swoje czyny, nikt nie będzie mi dyktował, co mam robić. Tymczasem nie jesteśmy samotną wyspą, ale żyjemy w rodzinie, grupie społecznej, narodzie. Dziedziczymy kulturę, mentalność, a także wiarę. Bóg widząc mnie, widzi moich rodziców, dziadków, pradziadków, itd. Zatem dziedziczymy i dobro i zło. Jeśli w porę się nie opamiętamy i nie podejmiemy decyzji, co do naszego postępowania, to moje grzechy będą wpisywały się w grzechy mojej rodziny i w jakimś stopniu staną się grzechami pokoleniowymi.

Jakie grzechy mogą być pokoleniowymi?
Aborcja, skłonności samobójcze, niepowodzenia w interesach, bieda, choroby genetyczne, depresje, kłamstwo, oszustwo. Księga Powtórzonego Prawa w rozdziale 28 wylicza wiele grzechów, które mogą być konsekwencjami grzechów dziedzicznych, a z drugiej mogą być przekleństwami. Żeby stwierdzić, czy grzech jest pokoleniowym trzeba przeanalizować życie swoich przodków kilka pokoleń wstecz.

Co należy zrobić żeby przerwać grzech pokoleniowy?
Po pierwsze trzeba uznać, że moi przodkowie zgrzeszyli, po drugie muszę uznać, że ja popełniłem ten sam grzech, który widziałem u ojca, dziadka i pradziadka i muszę Pana Boga za niego przeprosić i odpokutować. Kiedy to uczynię, Bóg na mocy zasług Jezusa uwolni mnie od tej duchowej złej siły, której się poddałem. Każdy grzech, który został popełniony przez ojca lub matkę, musi być wyznany. Tak samo i nasze grzechy muszą być wyznane i dodatkowo odpokutowane. Jeżeli nie zostanie wyznany przez ojca, przekazywany jest na jego dzieci, jak niespłacony dług. Kiedy zaś jest wyznany, wówczas Bóg go wymazuje i od tej pory nie ma już wpływu na nas. Wtedy następuje Boże przebaczenie.

więcej: http://www.fronda.pl/a/jak-przerwac-grzech-pokoleniowy,117454.html