Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Koncepcja Judeopolonii  – i znowu żydostwo darmozjady na pierwszym miejscu na barkach Polaków – jude….

Roman Kafel – Spotwarzona przeszłość – czyli o żydowskich zbrodniarzach wojennych

Roman Kafel – Spotwarzona przeszłość

Wśród ludności żydowskiej wystąpiło dość duże rozgoryczenie, że znajdujący się prawie w  każdym ruchu politycznym (za wyjątkiem katolickich – bardziej religijnych, niż politycznych) przedstawiciele mniejszości żydowskiej nie osiągnęli pozycji na miarę ich oczekiwań. Oczywiście wielu osiągnęło stanowiska najwyższe zarówno w  administracji, jak i  w polityce i  samorządach – nie wspomnę o  kulturze, ekonomii, bankowości czy przemyśle.
Co procentowo dawało Żydom ogromny udział w  życiu kraju – a  nawet było powodem protestów ze strony innych nacji, z  większością włącznie. Protestów odbieranych i  transmitowanych w  świat przez – już wtedy doskonale zorganizowane – Żydostwo, jako przejaw dzikiego polskiego antysemityzmu.
.
Dlaczego do tego doszło?
.
Wielu, ze strony żydowskiej jak i  polskiej, próbuje znaleźć wytłumaczenie takiego zachowania – z  mizernym skutkiem, prowadząc do dalszego zagmatwania i  wrogości.
Śmiem twierdzić, że było to wynikiem dość w  owym czasie mocno propagowanej idei stworzenia w  Europie Środkowej państwa buforowego, jako pewnego stabilizatora pokoju w  Europie, a  zarazem rozwiązującego ów zagmatwany problem narodowościowy, ze szczególnym uwzględnieniem zaspokojenia aspiracji państwotwórczych Żydów.
Dziś mało kto wie, że takie fakty miały miejsce, bo o  dziwo … są one najwyraźniej ukrywane przez historyków wielu zainteresowanych stron.
.
Pomysłodawcą był Włodzimierz Żabotyński, który pierwszy użył terminu Judeopolonia. On to występował do władz Rosji o  równouprawnienie narodów polskiego i  żydowskiego na terenie Kongresówki i  o przyznanie na tej bazie odpowiednich uprawnień samorządowych.
.
Prawie że jednocześnie, bo w  1914 roku w  Niemczech, Deutsches Komitee zur Befreiung der russischen Juden (Niemiecki Komitet Wyzwolenia Żydów Rosyjskich) wystąpił do władz Niemiec z  ostrzeżeniem przed odbudową państwa polskiego, wyraźnie natomiast sugerował utworzenie na terenach zagarniętych Rosji państwa buforowego. Państwo to zamieszkiwałoby 6 mln Żydów, 1,8 mln Niemców, 8 mln Polaków, 5-6 mln Ukraińców, 4 mln Białorusinów, 3,5 mln Litwinów i  Łotyszów z  Hohenzolernem jako królem. Armia dowodzona byłaby przez niemiecki korpus oficerski, a  językiem urzędowym był niemiecki – w  praktyce jego dialekt, jakim jest jidysz.
.
Stolica owego prawie trzydziestomilionowego państwa mieścić się miała w  Lublinie, w  którym kiedyś, za czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów, miał siedzibę żydowski sejm (Waad).
.
Nie był to czczy pomysł i  puste słowa. Gubernator Beseler reprezentujący władze niemieckie tworzył Polnishe Wehrmacht z  niemieckim korpusem oficerskim, a  tzw. Rada Regencyjna pucowała tron … komu??? Na pewno nie Polakowi …
Plany te pokrzyżowała klęska Niemiec.
Czym byłoby dla Polski, a  zwłaszcza dla Polaków urzeczywistnienie takowych planów – nie trzeba być jasnowidzem.”
.
Strona 19 – rzetelnie opracowanej książki w oparciu o podane w niej źródła.
Książka do pobrania w formacie PDF pod
https://jozefbizon.wordpress.com/roman-kafel/

Józef Bizoń