Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

W obszernym wywiadzie udzielonym 13 września portalowi National Catholic Register, prefekt Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, kard. Robert Sarah ubolewał, że Kościół katolicki stracił poczucie świętości. W jego opinii, Synod Amazoński nie jest właściwym formatem do omawiania kwestii celibatu kapłańskiego, który jest „nie do zniesienia” dla współczesnego świata.

Kardynał wydał niedawno książkę pt. „The day is now far spent”, będącej diagnozą przyczyn obecnego kryzysu w Kościele, kryzysu społeczeństwa i wiary. Podkreśla w niej, że ten wielopłaszczyznowy kryzys jest napędzany przede wszystkim przez ateizm i brak postawienia Boga w centrum naszego życia, a także dominującego pragnienia narzucenia „osobistej opinii jako prawdy”.

Ci, którzy ogłaszają „rewolucje i radykalne zmiany – ostrzega – są fałszywymi prorokami”, a nie osobami „dbającymi o dobro trzody”.

W wywiadzie kardynał z Gwinei wyjaśnia również, dlaczego Afrykanie muszą pozostać „dziećmi Bożymi”, omawia pozytywne i negatywne skutki reformy liturgicznej, a także sugeruje, że „demon” pragnący naszej „duchowej śmierci” jest tym, który sprawia, że niektórzy zabraniają Mszy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. „Jak możemy się nie dziwić i nie być głęboko zszokowani tym, że to, co było wczoraj regułą, jest dziś zabronione?” – pyta. O swojej książce mówi, że jest „wołaniem z jego serca jako kapłana i duszpasterza”, który bardzo cierpi z powodu rozłamu w Kościele i wielkiego zamieszania. Cierpi z powodu lekceważenia Ewangelii i doktryny katolickiej, ignorowania czy nawet profanacji Eucharystii. Cierpi widząc kapłanów opuszczonych, zniechęconych, których wiara stała się „letnia”.

Upadek wiary – sedno kryzysu Kościoła

– Upadek wiary w prawdziwą obecność Jezusa w Eucharystii stanowi sedno obecnego kryzysu Kościoła i jego upadku, szczególnie na Zachodzie. My, biskupi, kapłani i wierni świeccy – wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za kryzys wiary, kryzys Kościoła, kryzys kapłański i dechrystianizację Zachodu. Georges Bernanos napisał przed wojną: „Ciągle powtarzamy ze łzami bezradności, lenistwa czy dumy, że świat ulega chrystianizacji. Ale świat nie przyjął Chrystusa – non pro mundo rogo – to my Go przyjęliśmy za niego; Bóg wycofuje się z naszych serc; to my dechrystianizujemy się, nieszczęśliwi!” (Nous Autres, Français, „We French”- w Scandale de la Vérité, „Scandal of the Truth”, Points / Seuil, 1984) – komentował.

Hierarcha przypomina, że jeśli Boga nie będzie na pierwszym miejscu w naszym życiu, wówczas wszystko się zawali. – U podstaw wszystkich kryzysów, antropologicznych, politycznych, społecznych, kulturowych, geopolitycznych, jest zapominanie o prymacie Boga. Jak powiedział papież Benedykt XVI

czytaj więcej: https://www.pch24.pl/kard–sarah-o-celibacie–synodzie-amazonskim–utracie-sacrum-i-nadziei-dla-kosciola,71061,i.html