Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

TO JAKIEJ RELIGII BOGIEM JEST ŚWIECZNIK – NAJLEPSZY BO MILCZĄCY I NIE POUCZA, UWAG NIE ZWRACA I POKORNIE PRZYJMUJE SWOICH WŁADCÓW BEZBOŻNYCH WSZYSTKIE DEMONICZNE POMYSŁY.

CZY EPISKOPAT NIE WIE DO JAKIEJ ROLI PAN BÓG ICH POWOŁAŁ? DUCHOWNI JEZUSA CHRYSTUSA MAJĄ NAUCZAĆ O NIM – ZBAWICIELU, WŁADCY I KRÓLU CAŁEGO ŚWIATA. NIE MOGĄ TOLEROWAĆ BEZBOŻNYCH INNYCH RELIGII, ANI PRZYJAŹNIĆ SIĘ Z NIMI A NAUCZAĆ, ABY NIE BYLI POTĘPIENI. JEDEN JEST BÓG W TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ JEDYNY I NIE MA INNEGO, NIE BYŁO I NIE BĘDZIE. NAWRACAJCIE SIĘ.

Słowo przewodniczącego Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem na XXIII Dzień Judaizmu

Chodzi o czas refleksji i modlitwy nad tajemnicą duchowej więzi chrześcijaństwa z judaizmem. O radosne odkrywanie duchowego braterstwa istniejącego między Kościołem Chrystusa a Izraelem – Ludem Bożym, ku któremu Bóg, Ojciec całego stworzenia, zwrócił się ze szczególną miłością ze względu na odkupienie całego rodzaju ludzkiego. Chodzi także o pilniejsze poznawanie i przyswajanie sobie słowa objawionego, które odnajdujemy w Biblii. Nade wszystko należy pamiętać o modlitwie, która jest całkowicie niezastąpiona, ponieważ są to sprawy zarazem wielkie i trudne – napisał bp Rafał Markowski, przewodniczący Komitetu Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem, w Słowie z okazji XXIII Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce, który będziemy obchodzić 17 stycznia 2020 r.

Wszystkim wymienionym pragnę wyrazić słowa uznania za wysiłki podejmowane na rzecz budowania dialogu judeochrześcijańskiego oraz relacji polsko-żydowskich. Jednocześnie wszystkich, którym bliski jest dialog międzyreligijny, serdecznie zapraszam do udziału w gnieźnieńskim Dniu Judaizmu.

Publikujemy pełną treść Słowa:
https://episkopat.pl/slowo-przewodniczacego-komitetu-kep-ds-dialogu-z-judaizmem-na-xxiii-dzien-judaizmu/

NIE POWINNO BYĆ ŻADNEGO DIALOGU A NAUCZANIE NIEWIERNYCH BOGU JEDYNEMU