Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Znalezione obrazy dla zapytania NAWRÓCENIE ŚW. PAWŠA, APOSTOŠA Święto

Homilia św. Jana Chryzostoma, biskupa

Paweł zniósł wszelkie trudności dla Chrystusa

 

Kim jest człowiek, jak wielka jest szlachetność naszej natury, do jak wielkiego męstwa zdolne jest stworzenie, ze wszystkich ludzi najlepiej ukazuje nam święty Paweł. 
Każdego dnia doskonalszy, każdego dnia gorliwszy. Z nowym wciąż zapałem walczy z grożącymi niebezpieczeństwami. Mówi o tym wyraźnie: „Zapominam o tym, co za mną, a wytężam siły ku temu, co przede mną”. 
Kiedy spodziewał się bliskiej śmierci, wzywa braci do współradowania się z nim: „Tak też i wy powinniście się cieszyć i radować ze mną”. Wystawiony na niebezpieczeństwa, obelgi i wszelkiego rodzaju upokorzenia cieszy się nimi i pisze do Koryntian: „Mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach i prześladowaniach”. Nazywa je orężem sprawiedliwości i twierdzi, że stąd wywodzą się jego największe osiągnięcia. 
Dla wrogów nieosiągalny. Ze wszystkich ich zasadzek wyprowadza zwycięstwa. Zewsząd narażony na plagi, niesprawiedliwości, złorzeczenia odbywa jakby nieustający tryumf i po całej ziemi raz po raz wznosi znak zwycięstwa. Raduje się tym i dziękuje Bogu: „Bogu niech będą dzięki, że nam pozwala zawsze zwyciężać”. 
Bardziej pragnął obelg i wynikających z głoszenia Ewangelii upokorzeń niż my zaszczytów. Śmierci bardziej niż my życia; ubóstwa niż my bogactw, bardziej trudów niż ktokolwiek spoczynku. Jednego tylko unikał, jednego się lękał: obrazy Boga. Poza tym niczego więcej. Dlatego niczego bardziej nie pragnął, jak tylko zawsze podobać się Bogu. 
Cieszył się miłością Chrystusa, darem najwyższym. Mając ją uważał się za najszczęśliwszego z ludzi. Bez niej nie chciał być wśród władców ni książąt. Wraz z nią wolał być ostatnim, owszem, nawet odrzuconym, niż bez niej wśród możnych i okrytych dostojeństwem. 
Jedno tylko było dla niego najwyższą katuszą, stracić ową miłość. To było dla niego gehenną, prawdziwą karą, nieskończonym i nie do zniesienia nieszczęściem. Przeciwnie, mieć ją, oznaczało życie, świat cały, szczęście aniołów, dobra obecne i przyszłe, królestwo, wszelkie obietnice i w ogóle niekończące się dobro. Wszystkiego, co nie miało związku z miłością Chrystusa, nie uważał ani za przyjemne, ani za przykre. 
Wszystkim, co doczesne, pogardzał jak przegniłą trawą. Nawet tyrani i rozpasany tłum – to w jego oczach natrętne owady. Za dziecinne igraszki uważał śmierć, kary i tysięczne cierpienia, byleby tylko mógł cierpieć dla Chrystusa.

Nawrócenie św. Pawła

 

Szaweł urodził się w Tarsie w Cylicji (obecnie Turcja) około 5-10 roku po Chrystusie. Pochodził z żydowskiej rodziny silnie przywiązanej do tradycji. Byli niewolnikami, którzy zostali wyzwoleni. Szaweł odziedziczył po nich obywatelstwo rzymskie. Uczył się rzemiosła – tkania płótna namiotowego. Później przybył do Jerozolimy, aby studiować Torę. Był uczniem Gamaliela (Dz 22, 3). Gorliwość w strzeżeniu tradycji religijnej sprawiła, że mając około 25 lat stał się zdecydowanym przeciwnikiem i prześladowcą Kościoła. Uczestniczył jako świadek w kamienowaniu św. Szczepana. Około 35 roku z własnej woli udał się z listami polecającymi do Damaszku (Dz 9, 1n; Ga 1, 15-16), aby tam ścigać chrześcijan. Jak podają Dzieje Apostolskie, u bram miasta „olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» – «Kto jesteś, Panie?» – powiedział. A On: «Jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić» (Dz 9, 3-6).
Po tym nagłym, niespodziewanym i cudownym nawróceniu przyjął chrzest i zmienił imię na Paweł.
Po trzech latach pobytu w Damaszku oraz krótkim pobycie w Jerozolimie odbył trzy misyjne podróże: pierwszą – w latach 44-49: Cypr-Galacja, razem z Barnabą i Markiem; drugą w latach 50-53: Filippi-Tesaloniki-Berea-Achaia-Korynt, razem z Tymoteuszem i Sylasem; trzecią w latach 53-58: Efez-Macedonia-Korynt-Jerozolima.
Św. Paweł, nazywany Apostołem Narodów, jest autorem 13 listów do gmin chrześcijańskich, włączonych do ksiąg Nowego Testamentu.
W Palestynie Paweł został aresztowany i był przesłuchiwany przez prokuratorów Feliksa i Festusa. Dwa lata przebywał w więzieniu w Cezarei. Gdy odwołał się do cesarza, został deportowany drogą morską do Rzymu. Dwa lata przebywał w więzieniu o dość łagodnym regulaminie. Uwolniony, udał się do Efezu, Hiszpanii (prawdopodobnie; jak podaje Klemens, „dotarł do kresu Zachodu”, a tak określano tereny Półwyspu Iberyjskiego) i na Kretę. W Efezie albo w Troadzie aresztowano go po raz drugi (64 r.). W Rzymie oczekiwał na zakończenie procesu oraz wyrok.
Zginął śmiercią męczeńską przez ścięcie mieczem w tym samym roku co św. Piotr Apostoł (67 r.). W Rzymie w IV wieku szczątki Pawła Apostoła złożono w grobowcu, nad którym wybudowano bazylikę św. Pawła za Murami. Jest patronem licznych zakonów, Awinionu, Berlina, Biecza, Frankfurtu nad Menem, Poznania, Rygi, Rzymu, Saragossy oraz marynarzy, powroźników, tkaczy.

W ikonografii św. Paweł przedstawiany jest w długiej tunice i płaszczu. Jego atrybutami są: baranek, koń, kość słoniowa, miecz.

MODLITWY I LITANIE DO ŚW. PAWŁA
 
LITANIA DO ŚWIĘTEGO PAWŁA
Miłości Boga Ojca, zbawiaj nas.
Łasko Pana naszego Jezusa Chrystusa, ożywiaj nas.
Udzielanie się Ducha Świętego, uświęcaj nas.
Święty Pawle, módl się za nami.
 
Ty, coś sam dostąpił Miłosierdzia Bożego…
Ty, któremu objawił się Syn Boży…
Ty, który byłeś naczyniem wybranym Chrystusa…
Ty, który byłeś kaznodzieją, Apostołem i nauczycielem narodów…
Ty, coś apostolski swój urząd potwierdził cudownymi znakami i cnotami…
Ty, który byłeś najwierniejszym sługą Kościoła…
Ty, któryś poświęcił swe życie na głoszenie Ewangelii Chrystusowej narodom…
Ty, coś ukochał chrześcijan aż do więzów…
Ty, któryś z Chrystusem przybity był do krzyża…
Ty, przez którego Chrystus żył i mówił…
Ty, którego nic nie mogło odłączyć od miłości Bożej…
Ty, któryś podjął więzienia i trudy…
Ty, który znosiłeś rany i niebezpieczeństwa…
Ty, który za życia bywałeś porywany do nieba…
Ty, który chwalebnie wypełniłeś swe powołanie…
Ty, który po skończonym życiu z utęsknieniem wyczekiwałeś wieńca sprawiedliwości…
Jezu, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Jezu, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Jezu, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
P: Ty jesteś naczyniem wybranym, święty Pawle Apostole.
W: Który głosisz prawdę po całym świecie.
 
Módlmy się:
Panie, nasz Boże, który wybrałeś świętego Pawła Apostoła na głosiciela Twojej Ewangelii, spraw, aby każdy człowiek otrzymał światło wiary, którą on głosił wobec królów i narodów, a Twój Kościół niech zawsze będzie Matką i Nauczycielką ludów. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W: Amen.
 
(podano za: ks. Jerzy Lech Kontkowski SJ, 111 Litanii, Wydawnictwo WAM, Kraków 2007, s.287-289)
LITANIA DO ŚWIĘTEGO PAWŁA (II wersja)
Kyrie, eleison. Chryste, eleison. Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
 
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, …
Duchu święty, Boże, …
Święta Trójco, Jedyny Boże, …
 
Święta Maryjo, módl się za nami. 
Święty Pawle Apostole, …
Święty Pawle, bohaterski obrońco wiary,…
Święty Pawle, wyznawco Jezusa ukrzyżowanego, roznoŹszący Jego słowa po ziemi, …
Święty Pawle, którego Jezus Chrystus, wybrał na opowiadanie poganom Ewangelii świętej, …
Święty Pawle, któryś z prześladowcy Jezusa Chrystusa został tak wielkim światłem Kościoła, …
Święty Pawle, któryś wycierpiał dla wiary największe prześladowania, …
Święty Pawle, nie zwyciężona podporo Kościoła Bożego, Święty Pawle, który za przykładem Jezusa Chrystusa poświęciłeś się dla zbawienia dusz ludzkich, …
Święty Pawle, któryś przelał krew swoją za świętą wiarę, …
 
Abyśmy także dostać się mogli do chwały niebieskiej, przyczyń się za nami.
Abyśmy zachowali niezachwianą wiarę świętą Kościoła katolickiego do śmierci, …
Aby Bóg swoją łaską wspierać raczył wszystkich kapłanów w służbie Kościoła świętego, …
Aby Bóg raczył utrzymywać małżonków w wierności wzajemnej, a dzieci w synowskiej miłości, …
Aby Bóg raczył otoczyć nasze rodziny opieką swą miłościwą, …
Abyśmy zachowani byli od zarazy, głodu i wojny, …
 
Jezu , który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Jezu, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Jezu, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
 
P: Tyś jest Naczynie Wybrane, święty Pawle,
W: Głosicielu prawdy na całym świecie.
 
Módlmy się:
Boże, któryś przez nauczanie św. Pawła mnóstwo pogan oświecił, spraw, prosimy, abyśmy doznali u Majestatu Twego opieki Tego, którego czcimy jako Apostoła Narodów. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W: Amen.
 
(podano za: ks. Piotr Łabuda, Dziewięć spotkań ze św. Pawłem, Biblos, Tarnów 2008)
 
MODLITWA NA ROK ŚW. PAWŁA
Poniższą modlitwę, zawierającą prośbę o dobre owoce Roku św. Pawła, można odmawiać przy różnych okazjach po Mszy świętej lub w czasie nabożeństw.
 
Panie Jezu, nasz Mistrzu i Nauczycielu, Ty zostałeś posłany przez Ojca, by dokonać dzieła zbawienia świata. Ty wybrałeś św. Pawła, Apostoła Narodów, aby zaniósł Ewangelię poganom. Przez jego wstawiennictwo prosimy Cię, Panie, o dar nawrócenia serca i gorliwej modlitwy, o łaskę uważnego słuchania Twego słowa i wprowadzania go w codzienne życie. Spraw, Najwyższy Pasterzu Kościoła, abyśmy zapaleni gorliwością apostolską św. Pawła odważnie włączyli się w dzieło nowej ewangelizacji i mocą Twego Ducha odnawiali oblicze ziemi. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.