Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

KSIĄŻKA

Książka religijna Jezuniu moja Miłości - zdjęcie 1

Tutaj można kupić:

            

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Każdy z nas musi tak próbować patrzeć na każdego człowieka aby widzieć Jezusa w nim.Oczywiscie różnie to wychodzi
Jeśli jest to trudne to potrzeba modlitwy właśnie w tym miejscu, w ktorym zle wychodzi, gdzie kogos ranimy, gdzie kogos nie lubimy, itd
Modlitwa jest prawdziwym darem miłości nawet kiedy jest trudno zobaczyć Jezusa, wiec modlac sie za drugiego czlowieka dajemy najwiekszy dar milosci, pod warunkiem, ze plynie ona z czystego serca i z czysta intencja, patrzac na drugiego oczami Jezusa, czyli z miloscia.
Kiedy jest łatwo i czynimy dobro tym którzy nas tez kochają to cóż to za osiągniecie?
Poganie tez tak czynią
Miłość jest prawdziwa wtedy kiedy w paskudnych sytuacjach potrafimy ogarnąć te osoby modlitwa,
Autentyczna modlitwa
Właśnie na przekór wszelkim złościom
Dlatego małżeństwo jest droga miłości ofiarnej, tak jak jak Jezus na Krzyżu uczynil to dla nas
Im szybciej to zrozumiemy tym wczesniej będzie jedność w małżeństwie a bez jedności małżeństwo staje się niekończąca sie Golgota
A przecież Jezus zmartwychwstał
Golgota minęła
I tak my tez aby Imię Ojca Świecić jak w Ojcze nasz
Trzeba samemu stawać się świętym a przynajmniej ciagle próbować

BJ

Ks. Dominik Chmielewski- Maryjo ukryj mnie

Procesja Światła

Znaki Antychrysta. Ks. prof. Skrzypczak komentuje ostrzeżenia Benedykta XVI

W biografii Benedykta XVI papież – emeryt poruszył bardzo ważną kwestię. Mówił o tym, że widzi w społeczeństwach…

Komentarz dnia

Apostołowie myśleli, że ziemskie życie Jezusa skończyło się w chwili Jego śmierci na krzyżu. Mylili się. Zakończeniem Jego ziemskiej misji było cudowne Wniebowstąpienie. Chrystus odszedł do nieba z ciałem i duszą, ale obiecał, że nas nie opuści. Pozostał z ludźmi pod postacią chleba, w sakramentach i słowie Bożym. Obiecał też, że przyjdzie powtórnie. Dzisiejsza uroczystość powinna wzniecić w nas tęsknotę za Bogiem i niebem. Wspominanie Wniebowstąpienia przypomina o tym, że nasze życie na ziemi nie będzie trwało wiecznie. Jesteśmy powołani i zaproszeni do przebywania z Jezusem w niebie. Czasem się temu dziwimy. Ja – do nieba? Jeśli nie do nieba, to do piekła. Nie ma innej możliwości. Żyjmy tak, by Chrystus przyjął nas do siebie i pozwolił przebywać w Jego chwale.
Antyfona na wejście por. Dz 1, 11

Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? * Jezus tak przyjdzie, jak widzieliście Go wstępującego do nieba. * Alleluja.
Hymn: Chwała na wysokości Bogu

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
Kolekta

Wszechmogący Boże, wniebowstąpienie Twojego Syna jest wywyższeniem ludzkiej natury, † spraw, abyśmy pełni świętej radości składali Tobie dziękczynienie * i utwierdź naszą nadzieję, że my, członkowie Mistycznego Ciała Chrystusa, połączymy się z Nim w chwale. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Wprowadzenie do czytania

W pierwszych słowach Dziejów Apostolskich św. Łukasz przypomina swoją pracę nad Ewangelią, przekazuje obietnicę zesłania Ducha Świętego i polecenie Pana Jezusa, by uczniowie byli Jego świadkami na całej ziemi. Potem Pan uniósł się w górę i zniknął im z oczu. Dwaj mężowie w białych szatach powiedzieli, że tak samo przyjdzie kiedyś powtórnie. Bądźmy Jego świadkami, oczekując z ufnością Jego powrotu.

PIERWSZE CZYTANIEDz 1, 1-11Uniósł się w ich obecności w górę

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym dał polecenie apostołom, których sobie wybrał przez Ducha Świętego, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca: «Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym».
      Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?». Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».
      Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

Czy po Zmartwychwstaniu uczniowie liczyli na to, że Jezus zostanie z nimi na ziemi na zawsze? Być może. Znów zaczęli układać własne scenariusze. Myśleli, że skoro ich Mistrz żyje, to na pewno przywróci wolność Izraelowi; przecież już nic nie może Go pokonać. Nie spodziewali się, do czego porwie ich Duch Święty. Jeszcze nie domyślali się, na czym ma polegać ich świadectwo. Ileż razy doświadczamy podobnej pustki, bezradności i pytań? Nierzadko trudno nam wierzyć, że Pan jest przy nas. Myślimy: On w niebie − my na ziemi, On święty − my grzeszni, On u Ojca − my trochę jak sieroty. W takich chwilach warto wznieść oczu ku niebu i poprosić, by przyszedł, by pozwolił doświadczyć swojej obecności i umocnienia, by posłał nam swojego Ducha. On jest z nami!

Wprowadzenie do psalmu

Całe stworzenie oddaje cześć Bogu wstępującemu do nieba. Bogu, który stał się człowiekiem. Przyjął ograniczenia ludzkiej materii – ciało zdolne do cierpienia, pozbawione życia w straszliwy sposób, ale wskrzeszone do życia nowego. Przez Jego wniebowstąpienie całe materialne stworzenie nabywa nowej godności. Kiedyś i ono zostanie przemienione. Nowe niebo i nowa ziemia będą radością zbawionych.
PSALM RESPONSORYJNYPs 47

Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Albo: Alleluja.
     Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie,*
     radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
     bo Pan Najwyższy i straszliwy, *
     jest wielkim Królem nad całą ziemią.
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Albo: Alleluja.
     Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
     Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
     Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie,*
     śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Albo: Alleluja.
     Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
     hymn zaśpiewajcie!
     Bóg króluje nad narodami,*
     Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Albo: Alleluja.

Wprowadzenie do czytania

Święty Paweł prosi Boga o mądrość, zdolność rozumienia wielkich Bożych spraw, dla Efezjan i nas wszystkich. Byśmy rozumieli wielkość naszego powołania. Ukazuje go wskrzeszenie ukrzyżowanego Syna Bożego i Jego zasiadanie po prawicy Ojca. My też mamy uczestniczyć w Jego chwale. Przygotowujemy się do niej, żyjąc z Nim w Kościele – Jego Ciele, którego On jest Głową.
DRUGIE CZYTANIEEf 1, 17-23Bóg posadził Chrystusa po swojej prawicy

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia: Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, niech da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.
      I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

Dzisiejsze czytanie z Listu do Efezjan brzmi trochę jak modlitwa. Paweł woła o takie łaski, o które my rzadko prosimy. Zazwyczaj błagamy Boga o zdrowie, pomyślność w naszych działaniach, o pomoc w podejmowanych pracach… Mało kiedy prosimy Boga o to, byśmy mogli głębiej Go poznać, rzadko prosimy o światłe oczy serca. To jasne, że nigdy nie ogarniemy Pana swoim umysłem i sercem, ale za Jego łaską możemy lepiej poznać Jego osobę, zamysły i wolę. Potrzebujemy tego po to, by prowadzić dobre życie, by zachowywać się roztropnie, by pamiętać, że naszym celem jest niebo. Świadomość tego, że po naszej stronie mamy potężnego Boga, który dla naszego zbawienia posłał na ziemię swego Syna, czyni nas silniejszym, napełnia odwagą i pokojem. Dziękujmy Mu za Jezusa, w którym mamy pełnię wszelkiego dobra.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄMt 28, 19a. 20b

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Idźcie i nauczajcie wszystkie narody,
     Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

Ostatnie słowa Ewangelii według św. Mateusza. Spotkanie z Mistrzem w Galilei. Nakaz głoszenia Dobrej Nowiny i udzielania chrztu wszystkim narodom. Obietnica, że Pan jest z nami do skończenia świata. Jest w swoim Kościele, który tworzymy my wszyscy. Wykonujmy więc Jego nakaz. Coraz głębiej poznawajmy Jego naukę. Dzielmy się nią z innymi. Uczmy ich słowem i przykładem naszego życia.
EWANGELIAMt 28, 16-20Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:
      «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

Jezus nie czekał z posłaniem na ten moment, aż wszyscy apostołowie staną się idealni w wierze i ufności. Zdanie o tych, którzy wątpili, jest w tej perykopie przysłowiową łyżką dziegciu w beczce miodu. Posłał wszystkich, nie robił wyjątków. Uczniowie pewnie początkowo bali się, ale kiedy widzieli rosnące grono wyznawców Jezusa z Nazaretu, nabierali pewności, że On jest z nimi, bo sami z siebie nie byliby zdolni do głoszenia Dobrej Nowiny. Sami z siebie nie dokonywaliby cudów, nie umieliby otwierać ludzkich serc na Boga. Jakże często i my wątpimy w Jezusa. Boimy się przyznać, że w Niego wierzymy, bo to niemodne i wymagające. Ileż razy pytamy z wyrzutem − Jezu, gdzie Ty jesteś? On mówi jedno – idź i głoś, Ja dokonam reszty.
Wyznanie wiary

Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Z wielką ufnością prośmy naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, który z miłości do nas umarł na Krzyżu, zmartwychwstał i wstąpił do nieba:
1. Za papieża Franciszka, biskupów, prezbiterów i diakonów, aby wiernie prowadzili powierzony im lud do Winnicy Pańskiej.
2. Za wątpiących w miłość Bożą, aby spotkali na swojej drodze ludzi, którzy wskażą im pewną drogę zbawienia.
3. Za dzieci przygotowujące się do przyjęcia I Komunii Świętej oraz za młodzież przygotowującą się do sakramentu bierzmowania, aby przyjęcie tych sakramentów umocniło w nich wiarę, nadzieję i miłość.
4. Za rodziny skłócone i kraje pogrążone w wojnach i konfliktach, aby zapanował w nich pokój, zgoda i wzajemne przebaczenie.
5. Za tych, którzy poprzedzili nas do wieczności, aby Miłosierny Bóg otworzył im bramy nieba.
6. Za nas uczestniczących w tej Eucharystii, abyśmy swoim życiem wskazywali na ojczyznę, którą mamy w niebie.
Jezu, prosimy Cię, wysłuchaj próśb zanoszonych z głębi naszych serc i w życiu przyszłym pozwól nam cieszyć się przebywaniem w niebie. Tobie chwała i cześć przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
Modlitwa nad darami

Panie, nasz Boże, pokornie składamy Ci tę Ofiarę w uroczystość Wniebowstąpienia Twojego Syna; † przez świętą wymianę darów udziel nam łaski, * abyśmy całe życie kierowali ku niebu. Przez Chrystusa, Pana naszego.
1.-2. prefacja o wniebowstąpieniu

1.-2. prefację o Wniebowstąpieniu [nr 25-26] znajdziesz w zakładce: obrzędy Mszy św., prefacje.
Antyfona na KomunięMt 28, 20

Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, * aż do skończenia świata. * Alleluja.
Modlitwa po Komunii

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty pozwalasz Kościołowi pielgrzymującemu na ziemi kosztować Bożych darów, † wzbudź w nas pragnienie nieba, * gdzie Chrystus, jako pierwszy z ludzi, przebywa z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Refleksja na dziś

CHRYSTUSOWE OBIETNICE

Wsłuchując się w opis wniebowstąpienia Chrystusa, trudno oprzeć się wrażeniu, że przez nie Zmartwychwstały jakby wycofuje się, usuwa z ziemskiej sceny, aby zrobić miejsce apostołom.
      Odchodzi do domu Ojca. Powraca po zakończonej misji. Ci, którzy pozostali na ziemi, nie mogą pozostać bezczynni i bierni, jedynie rozważając to, co wydarzyło się w przeszłości (pierwsze czytanie). Chrystus uczynił ich swymi świadkami i powierzył im misję zdobycia dla Boga całego świata (Ewangelia). Uczniowie- misjonarze muszą iść do wszystkich ludzi, by dzielić z nimi radość wiary i owoce Bożej miłości. Ewangelia, którą poniosą, jest obietnicą zbawienia dla wszystkich ludów. Nikt nie powinien być jej pozbawiony.
      Misji dzielenia się Ewangelią i budowania wspólnot wiary towarzyszy obietnica mocy i światła Ducha Świętego. Dzięki Niemu apostołowie poznali tajemnicę Boga, który jest miłością, i Jego zbawcze zamiary w Chrystusie. Otrzymali moc wypełnienia powierzonej im misji w Kościele, którego wstępujący w niebo Chrystus na zawsze pozostaje Głową (drugie czytanie).
      Dzisiejsza modlitwa za Kościół w Chinach, uświadamia nam, że wypełnienie mandatu misyjnego nigdy nie będzie łatwe i proste. Misjonarze Chrystusa w wielu miejscach napotkają na przeszkody i wrogość. Mimo prześladowań Kościół w Azji jest żywotny i odważnie daje świadectwo wiary w Chrystusa. Jest Kościołem młodym, radosnym i ofiarnym, wpatrującym się w niebo i stamtąd czerpiącym siły do wytrwania w wierności Bogu.
      Prośmy Pana za nasze siostry i braci w wierze w Chinach. Módlmy się, aby chrześcijanie w Europie i Polsce odkryli na nowo wartość wiary i odbudowali w sobie nadzieję życia wiecznego.

ks. Zbigniew Sobolewski


Oddawanie czci świętym jako znak uwielbienia Boga

Wszelki kult relikwii ma prowadzić do wzoru świętości, jakim jest Jezus Chrystus. Jedynie wówczas głoszone będzie paschalne misterium Zbawiciela, które zrealizowało się w życiu świętych. (…)
      Od najwcześniejszych stuleci otaczano czcią groby oraz relikwie męczenników i innych świętych. (…) Na Soborze [Trydenckim] potwierdzono, że cześć okazywana relikwiom męczenników i innych świętych jest dozwolona (za życia byli oni bowiem żywymi członkami Ciała Chrystusowego i świątynią Ducha Świętego), że jest źródłem dóbr duchowych.
      W nauczaniu Soboru Watykańskiego II znalazło się potwierdzenie tradycji Kościoła oddawania czci świętym i poważania ich autentycznych relikwii. Z kolei Mszał rzymski nakazuje zachować zwyczaj składania w ołtarzu relikwii świętych, które wskazują, że ofiara członków Ciała Chrystusa bierze początek z ofiary Głowy tego Ciała, i są symbolicznym wyrazem komunii całego Kościoła w jedynej ofierze Chrystusa. Wszelki kult relikwii ma prowadzić do wzoru świętości, jakim jest Jezus Chrystus. Jedynie wówczas głoszone będzie paschalne misterium Zbawiciela, które zrealizowało się w życiu świętych. Na tym opiera się ich kult. W innym przypadku utraciłby on swój właściwy sens i przeznaczenie.
      Kult świętych jako oddawanie czci jedynemu Bogu podkreśla prefacja mszalna o świętych: „W zgromadzeniu świętych jaśnieje Twoja chwała, bo dzięki Twojej łasce zdobyli zasługi, które nagradzasz” (pierwsza prefacja o świętych). Czcić świętych to razem z nimi modlić się do Wszechmogącego, dziękować Mu za ich życie, świadectwo i dzieła oraz odwoływać się do ich wstawiennictwa przed obliczem Ojca Niebieskiego. Zmarły, który uznany został za świętego, przestaje być umarłym. W swoich relikwiach żyje on nadal. Dlatego też może wstawiać się u Boga, do którego wierni zanoszą prośby o pomoc. Relikwie stają się w ten sposób specyficznym znakiem wstawiennictwa i obecności świętego. Są też wyrazem wiary w życie wieczne, świętych obcowanie i zmartwychwstanie ciała. Relikwie pozwalają człowiekowi wierzącemu przekroczyć próg świata widzialnego, dotknąć wartości wiecznych.
      Święty Tomasz z Akwinu podkreślał, że nie można jednak mówić, iż relikwie zawierają jakąś nadzwyczajną siłę; w prochu bowiem nie ma jakiejś wewnętrznej mocy zmartwychwstania, lecz tylko ukierunkowanie na Bożą Opatrzność. Właściwym rozumieniem ich znaczenia jest dostrzeżenie zmartwychwstania, którego dawcą jest Jezus Chrystus.
ks. Paweł Maciaszek,
W bliskości Boga. Jak żyć liturgią?,
Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2012, s. 97-99.

Refleksje na dziś oraz wprowadzenia do czytań pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański”.
Prenumeratę Biuletynu „Dzień Pański” można zamówić pod adresem,
https://prenumerata.edycja.com.pl

Pomyśl

  • Czym jest dla mnie Wniebowstąpienie Jezusa?
  • W jakich chwilach odczuwam brak Boga w swoim sercu? Czym jest to spowodowane?
  • Co mogę zrobić, by lepiej poznać Boga, czegoś się o Nim dowiedzieć, bardziej Go doświadczyć?
  • Jak często wstydzę się mówić o Jezusie; z czego wynika we mnie ten opór?
  • W jaki sposób mogę włączyć się w dzieło ewangelizacji