Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

KSIĄŻKA

Książka religijna Jezuniu moja Miłości - zdjęcie 1

Tutaj można kupić:

            

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

    Refleksje na 11 Lutego, 2021, Czwartek

„Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał, wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę” (Rdz 2, 21).

   Przy stworzeniu kobiety Pan Bóg sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie. Gdy Adam się obudził, ujrzał przed sobą Ewę, drugie arcydzieło Boga i matkę całego rodzaju ludzkiego. W niej zobaczył odbicie siebie samego, dlatego powiedział: „Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała” (Rdz 2, 23).

Taki sen doświadczy, przed zawarciem przymierza z Bogiem, Abraham, praojciec Narodu Wybranego. Gdy Abraham się obudził, wtedy Bóg zawarł z nim przymierze połączone z wielkimi obietnicami dotyczącymi jego potomstwa. Jego potomkami będą nie tylko Żydzi, ale wszyscy ludzie, którzy naśladując jego niezłomną wiarę i czyny zostaną powołani do Zbawienia. 

Przy stworzeniu ludzi, możemy wierzyć, że Bóg użył całą swoją wszechwiedzę  i wszechmoc. Dlaczego? Bóg wiedział, że w przyszłości, w Osobie Syna Bożego z Matki Dziewicy urodzi się człowiekiem. Dlatego stwarzając ich ciała i dusze, stwarzał je z myślą o sobie; gdyż z kobiecego ciała, On, Syn Boży, przyjmie ciało dla siebie samego. Nie tylko na przeciąg swojego ziemskiego życia, ale na zawsze. Dlatego też swoją Matkę przyozdobi wszystkimi możliwymi łaskami i Ją jedną uczyni Niepokalaną, wolną od wszelkich ludzkich niedoskonałości i grzechu. 

Po swoim Wniebowstąpieniu Aniołowie i wszyscy zbawieni ludzie widzą teraz Jego na tronie Bożym jako prawdziwego Boga i jako prawdziwego człowieka, z ludzką duszą i ludzkim ciałem. Bóg w człowieku, a człowiek w Bogu i tak będzie już na wieki wieków. Wraz z Nim wszyscy zbawieni ludzie zasiądą na tronie Bożym, jak to jest zapowiedziane w ostatniej księdze Pisma Świętego, w Apokalipsie: „Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną, na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z Mym Ojcem na Jego tronie” (Ap 3, 21).

Syn Boży jako człowiek zwyciężył zło, śmierć, piekło i szatana. Dzięki Jego zasługom i pomocy my także możemy zwyciężyć i zasiąść wraz z Nim na Bożym tronie.

Bardzo prosimy Kapłanów, aby mówili nam tylko Prawdę o sytuacji na świecie i o nas

SZCZERE WYZNANIE KSIĘDZA: TO CZAS APOKALIPSY – OGIEŃ Z NIEBA

https://www.youtube.com/watch?v=Ek2K0K9ir_g