Radio Chrystusa Króla




Jezuniu Moja Miłości

KSIĄŻKA

Książka religijna Jezuniu moja Miłości - zdjęcie 1

Tutaj można kupić:

            

PIĘKNY WIERSZ O RÓŻANCU

„W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

 

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja,grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

 

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

 

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna…

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

 

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

 

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

 

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

 

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

 

„Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły.”

Dr Jerzy Jaśkowski – Co wyeliminować z diety, by zachować zdrowie?

Jesus is Lord
During this difficult time of trial in the Catholic Church, please pray for healing and for God to give us holy priests and faithful Bishops in doing His Will.

JP2 – święty naszych czasów – Ks. Ryszard Groń – Portal OPOKA

Wykład Huberta Czerniaka w Sokółce / Hubert Czerniak Sokółka 2017

*MĄDRE SŁOWA*
W życiu niektórzy chodzą, inni biegają, ale pamiętajcie, że Pan dał żółwiom i koniom te same dni, aby dotrzeć do arki Noego. Twoja podróż może być trudna, ale na pewno dotrzesz do celu.
Jakub spojrzał na Józefa i zobaczył dobrego syna! Dziesięciu braci spojrzało na Józefa i zobaczyło bezużytecznego marzyciela!
Podróżnicy spojrzeli na Józefa i zobaczyli niewolnika !! Potiphar spojrzał na Józefa i zobaczył wspaniałego sługę !! Żona Potiphara spojrzała na Josepha i zobaczyła potencjalnego chłopaka! Więźniowie widzieli u Józefa więźnia! Jak bardzo wszyscy się mylili! Bóg spojrzał na Józefa i zobaczył czekającego premiera Egiptu !!
Nie zniechęcaj się tym, co ludzie w tobie widzą !! Zachęcaj się tym, co Bóg widzi w tobie !!
Nie oceniaj osoby obok siebie, ponieważ nigdy nie wiesz, co Pan złożył w tej osobie.
Dawid został namaszczony na króla, gdy był prostym dzieckiem pasącym owce. Estera była prostą osieroconą dziewczyną, a jednak czekała na nią Królowa.
NIE MA LICZBY, JAK LUDZIE WIDZĄ CIEBIE, TO SIĘ LICZY, JAK BÓG WIDZI CIEBIE
Bóg jest Bogiem:
🏽 Nie obchodzi go * wiek *, nic dziwnego, że pobłogosławił Abrahama.
„Nie obchodzi go * doświadczenie *, nic dziwnego, że wybrał Davida.
🏽Nie obchodzi go * płeć *, nic dziwnego, że podniósł Esther.
Nie obchodzi go * twoja przeszłość *, nic dziwnego, że nazwał Pawła!
🏽Nie zależy mu na * twoim wyglądzie fizycznym *, nic dziwnego, że wybrał Zacheusza (najkrótszego).
„Nie obchodzi go * płynność mowy *, nic dziwnego, że wybrał Mojżesza.
„Nie obchodzi go * twoja kariera *, nic dziwnego, że wybrał Marię Magdalenę, prostytutkę.
* BÓG NIGDY NIE ZMIENIA !! *
Nigdy nie złożył * obietnicy, której nie dotrzyma * 👌🏾
Nigdy nie widział * osoby, której nie pomógłby * 👌🏾
Nigdy nie słyszał * modlitwy, na którą nie odpowiedziałby * 👌🏾
„Nigdy nie znalazł * duszy, której by nie kochał * 👌🏾
Nigdy nie znalazł * grzesznika, któremu nie wybaczy * 👌🏾
To jest Bóg, którego kocham.
Nazywa się Jezus Chrystus.
Jesus loves you

Komentarz dnia

Niepojęta łaskawość Pana, który wciąż do nas przychodzi. Nieustannie, na ołtarzach całego świata, przychodzi do świata. Właśnie do tego świata, ze wszystkimi jego ułomnościami. Właśnie dla mnie i do mnie, który przyszedłem na Eucharystię i od początku biłem się w piersi i wołałem: „zmiłuj się!”, bo wiedziałem, że jestem godzien tylko gniewu. I właśnie do mnie przychodzi Pan – w świętej Hostii. On osobiście, On ubogi, pozbawiony wszystkiego prócz Miłości – do mnie, bogatego we wszystko, tylko nie w Miłość. Właśnie tak przychodzi Pan, który oddał mi wszystko – a teraz dokłada jeszcze samego siebie, by mnie wreszcie przekonać o swojej Miłości i porwać do umiłowania Jego. Przychodzi do mnie, by uczynić mnie brzemiennym Miłością i wydającym na świat Miłość. Niepojęta łaskawość Boga wobec mnie, który wciąż gardzę Jego łaską, ulegam stylowi myślenia i postępowania tego świata, miłuję świat i swoje zachcianki bardziej niż Pana. I właśnie do mnie przychodzi Pan – by w ten sposób mnie w Nim rozmiłować.

Antyfona na wejściePs 47 (46), 2

Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * radosnym głosem wykrzykujcie Bogu.
Hymn: Chwała na wysokości Bogu
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.

Kolekta

Boże, Ty przez łaskę przybrania uczyniłeś nas dziećmi światłości, † nie dopuść, aby nas ogarnęły ciemności błędu, * lecz spraw, abyśmy żyli w blasku Twojej prawdy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Wprowadzenie do czytania

Zamożna kobieta wspierała proroka Elizeusza. Nie miała dzieci. Prorok wyprosił jej upragnionego potomka. Dziś wiele małżeństw dąży za wszelką cenę do posiadania potomstwa. Stosuje środki nieodpowiadające godności człowieka. Tymczasem modlitwa i czyny miłości bliźniego mogą doprowadzić do spełnienia najskrytszych pragnień. Zdarza się, że w rodzinach, które adoptowały dziecko, rodzą się własne córki i synowie.
PIERWSZE CZYTANIE2 Krl 4, 8-12a. 14-16aSzunemitka przyjmuje proroka
 
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
Pewnego dnia Elizeusz przechodził przez Szunem. Była tam kobieta bogata, która zawsze nakłaniała go do spożycia posiłku. Ilekroć więc przechodził, udawał się tam, by spożyć posiłek. Powiedziała ona do swego męża: «Oto jestem przekonana, że świętym mężem Bożym jest ten, który ciągle do nas przychodzi. Przygotujmy mały pokój na górze, obmurowany, i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę. Kiedy przyjdzie do nas, to tam się uda».
      Gdy więc pewnego dnia Elizeusz tam przyszedł, udał się do górnego pokoju i tam ułożył się do snu. I powiedział do Gechaziego, swojego sługi: «Co można uczynić dla tej kobiety?». Odpowiedział Gechazi: «Niestety, ona nie ma syna, a mąż jej jest stary». Rzekł więc: «Zawołaj ją!». Zawołał ją i stanęła przed wejściem. I powiedział: «O tej porze za rok będziesz pieściła syna».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

Kobieta z Szunem ma wszystko prócz syna. Nie ma owocu miłości. I okazuje się, że całe bogactwo świata nie jest w stanie człowiekowi zastąpić miłości. Kobieta jednak robi coś ważnego, podporządkowuje swój majątek mężowi świętemu. I tu właśnie jest wskazówka: mój cały majątek, czyli wszystko, co mam, winno być podporządkowane Temu, który jest Święty i który mnie w to wszystko wyposażył. Kobieta przygotowuje dla męża świętego pokój na górze – to ważne, że na górze. Na pierwszym miejscu jest Święty. W pokoju jest łóżko, by Święty mógł spocząć w moim sercu. Jest też stół i krzesło – bo Ojciec i Ja przyjdziemy do niego i będziemy ucztować (por. J 14, 23). No i jest lampa, by Święty zapłonął w moim życiu jako Światło, które mnie prowadzi. Właśnie o to chodzi, o podporządkowanie wszystkiego, co mi poddane, Jezusowi, który żyje we mnie i który mi to wszytko przekazał. Po czym poznać, że wszystko jest Jemu podporządkowane? Po tym, że traktuję ludzi tak, jak On ich traktuje.

Wprowadzenie do psalmu

Psalmista wzywa do wysławiania Boga za Jego łaski. Historia zbawienia mówi o Jego wspaniałych czynach dokonywanych w ciągu wieków. Na własne oczy widzimy też wielkie sprawy, przemiany, których się nie spodziewaliśmy. Dlatego kiedy przytłacza nas słabość własna i innych ludzi, krzykliwa propaganda głupoty, z ufnością prośmy o Jego pomoc. On potrafi prosto pisać na krzywych liniach, które kreślimy.

PSALM RESPONSORYJNYPs 89

Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana.
     O łaskach Pana będę śpiewał na wieki, †
     Twą wierność będę głosił moimi ustami *
     przez wszystkie pokolenia.
     Albowiem powiedziałeś: †
     «Na wieki ugruntowana jest łaska», *
     utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.
Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana.
     Błogosławiony lud, który umie się cieszyć *
     i chodzi, Panie, w blasku Twojej obecności.
     Cieszą się zawsze Twym imieniem, *
     Twoja sprawiedliwość ich wywyższa.
Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana.
     Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi, *
     a przychylność Twoja dodaje nam mocy.
     Bo do Pana należy nasza tarcza, *
     a król nasz do Świętego Izraela.
Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana.

Wprowadzenie do czytania

Chrzest włącza nas w zbawczą śmierć Chrystusa i Jego zmartwychwstanie. Umarliśmy dla zła i grzechu. Powstaliśmy do nowego życia. Kiedyś zmartwychwstanie nasze materialne ciało. Teraz już nasz duch ma żyć w świetle Bożej łaski. Przygotowywać przemianę całego stworzenia. Zgodnie z Bożym zamysłem korzystać z rzeczy materialnych i naturalnego środowiska w taki sposób, by po nas mogły służyć innym.
DRUGIE CZYTANIERz 6, 3-4. 8-11Nowe życie ochrzczonych
 
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia: My wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć. Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my postępowali w nowym życiu – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca.
      Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

Przez chrzest umarliśmy dla naszej pychy i egoizmu. I to umieranie trwa całe życie, codziennie umieram dla mojej pychy i egoizmu, by żyć dla Pana. Nieustannie wybieram między moją pychą i egoizmem a Panem. Święty Paweł pisał też o tym, że żyją w nas dwaj ludzie − stary i Nowy. I że doświadczam wciąż napięcia, wyboru między tymi ludźmi. I właśnie istnienie tego wyboru, tego napięcia, konieczność ciągłego decydowania, po której stronie się opowiem, jest dowodem mojej wolności. Człowiek zniewolony nie ma wyboru. Owszem, pozornie wydaje się to łatwiejsze, ale na dłuższą metę okazuje się nie do zniesienia. Wolność, jaką przynosi Jezus, jest trudna: jest zadaniem, wybieraniem. I dlatego trzeba rozumieć, że wybieram nieustannie Kogoś, kto oddał życie za moją wolność, za to, żebym miał wybór. Wybieram Osobę, która umarła z miłości do mnie i teraz chce żyć we mnie. Albo pozwolę żyć pysze i egoizmowi, albo pozwolę żyć w sobie Chrystusowi.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. 1 P 2, 9

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Jesteście królewskim kapłaństwem, świętym narodem.
     Ogłaszajcie dzieła potęgi Tego, który was wezwał do swojego przedziwnego światła.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

Dwa ważne pouczenia zawiera stosunkowo krótki dzisiejszy fragment Ewangelii. Potrzebę stawiania Chrystusa na pierwszym miejscu, nawet kosztem świętych więzi rodzinnych. Dźwigania razem z Nim naszego krzyża, gotowości oddania Mu swego życia. Taka ofiara przyniesie wspaniałą nagrodę. Temu, kto ją podejmie, i tym, którzy nawet w drobnej rzeczy przyjdą z pomocą uczniom Chrystusa. On się z nimi utożsamia.

EWANGELIAMt 10, 37-42Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich apostołów:
      «Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.
      Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.
      Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma.
      Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

Trzeba zrozumieć, czym jest grzech. Grzech jest śmiercią Chrystusa żyjącego we mnie. Jeśli nie miłuję Chrystusa ponad wszystko, to prędzej czy później zabiję Go w sobie: w imię spełniania zachcianek moich czy cudzych, w imię szukania łatwizny i wygodnictwa. Tu chodzi o miłość do Osoby, która prawdziwie i realnie żyje we mnie i która prawdziwie i realnie płaci cenę mojego istnienia. Poza tym Jezus we mnie nie jest konkurencją wobec miłości do innych ludzi. Przeciwnie: On żyje we mnie, żeby moją miłość wydoskonalać. Dopiero gdy postawię na pierwszym miejscu Jezusa, wówczas będę kochał prawdziwie wszystkich innych. Wszystko będę czynił z Nim, czyli z Miłością: choćby to było podanie kubka wody. I to jest moja Nagroda: Jezus żyjący we mnie i ja żyjący z Jezusem. Bo zdecydowałem się Go ocalić w sobie. Tak, to właśnie ja, tu i teraz, decyduję o życiu i śmierci Jezusa.

Wyznanie wiary

Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Trwając przed Bogiem jako Jego umiłowane dzieci, zanośmy do Niego nasze modlitwy:
1. Za Kościół Chrystusowy, aby spełniał swoją misję głoszenia Ewangelii aż po krańce świata.
2. Za rządzących państwami, aby podejmując trudne decyzje, mieli na względzie dobro każdego człowieka.
3. Za dzieci i młodzież oraz za przebywających na urlopach, aby w czasie odpoczynku znajdowali czas na spotkanie z Bogiem.
4. Za tych, którzy boją się wziąć swój krzyż, aby słowa Jezusa dodawały im odwagi w podejmowaniu codziennych wyzwań.
5. Za zmarłych, aby w domu swojego Ojca odnaleźli miejsce wiecznej szczęśliwości.
6. Za nas samych, abyśmy w naszych bliźnich widzieli Jezusa i byli gotowi przyjąć ich do swojego domu.
Najlepszy Ojcze, do Ciebie zanosimy nasze modlitwy, ufni w to, że je wysłuchasz. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

Modlitwa nad darami

Boże, Ty przez sakramentalne znaki dokonujesz dzieła zbawienia, * spraw, aby nasza posługa była godna Ofiary, którą składamy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

1.-8. prefacja na niedziele zwykłe

1.-8. prefacje na niedziele zwykłe [nr 28-35] znajdziesz w zakładce: obrzędy Mszy św., prefacje.

Antyfona na KomunięPs 103 (102), 1

Błogosław, duszo moja, Pana, * i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Albo:

J 17, 20-21


Ojcze, proszę za nimi, aby wszyscy stanowili jedno, * aby świat uwierzył, żeś Ty mnie posłał.

Modlitwa po Komunii

Boże, nasz Ojcze, spraw, niech święta Hostia, którąśmy ofiarowali i przyjęli, odnowi nasze życie, † abyśmy nieustannie zjednoczeni z Tobą w miłości * przynosili owoce trwające na wieki. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Refleksja na dziś

WĘDRUJEMY RAZEM!

Kiedyś, gdy byliśmy jeszcze dziećmi, każdy przeżywał coś, o czym mówiło się: „pierwszy raz”. Może pierwszy raz rozłożyliśmy talerze przed obiadem, może pierwszy raz wynieśliśmy śmieci. Pierwszy raz zostaliśmy zaproszeni do współpracy. I pomimo że „nie chciało się”, potem była radość i duma.
      Umiejętność współpracy to bardzo ważna część naszego życia. Pan Bóg umieścił nas wśród innych ludzi. I zaprosił do wspólnego budowania, tworzenia, działania. Dotyczy to także naszej sfery duchowej. Tej przestrzeni osobistej, intymnej, ale będącej też zaproszeniem do współpracy.
      Przestrzenią naszej duchowej współpracy jest Kościół. Każdy z nas przez chrzest św. stał się częścią Kościoła. Łączy nas Jezus Chrystus. W Nim jesteśmy jak „naczynia połączone”. Gdy ożywiamy się duchowo, ożywia się cały Kościół. Gdy chorujemy duchowo, choruje też i Kościół. To wzajemna odpowiedzialność za siebie.
      W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi: Gdy brat twój zgrzeszy przeciw Tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata (Mt 18, 15). Grzech, zło nas rozdziela. Niszczy jedność. Nasza współpraca polega na ratowaniu naszej jedności, bo w niej podążamy do zbawienia.
      Obrazem duchowej współpracy jest sakrament pokuty i pojednania (spowiedź). Jezus powierzył władzę odpuszczania grzechów kapłanowi. Wybranemu, ale też człowiekowi. Wyznanie grzechów, a potem przekazanie przebaczenia od Jezusa Chrystusa, to obraz najpiękniejszej współpracy na drodze do zbawienia! To współpraca z samym Jezusem, który pragnie, aby Jego miłosierdzie dotarło i było przyjęte przez każdego człowieka.
o. Tomasz Słowiński, dominikani

Przyjęcie Boga i Jego woli

Apostołowie wysłani przez Jezusa słyszą, że ci, którzy ich podejmą, przyjmą samego Boga Ojca i otrzymają Jego nagrodę. Jeśli ona nie podlega utracie, to dlatego, że jest dana razem z życiem wiecznym.
      O tym nieprzemijającym darze mówi także drugi czytanie. Apostoł nie pisze, że Chrystus powstał dzięki chwale Boga, ale dzięki chwale Ojca. Przez zmartwychwstanie Bóg potwierdził najważniejszą prawdę głoszoną przez Jezusa, że Bóg jest Jego Ojcem. Także w naszym zmartwychwstaniu Bóg potwierdzi, że jest naszym Ojcem i przyjmie nas do swojego domu na zawsze.
      Materialna gościnność, o której jest mowa w pierwszym czytaniu, oznacza w rzeczywistości przyjęcie słowa Bożego, a więc jest obrazem przyjęcia Boga i Jego woli w swoim życiu.
      Zakończenie mowy misyjnej kończy przygotowanie uczniów do pracy ewangelizacyjnej. Każdy z nas może spotkać się z Chrystusem obecnym w Kościele, kiedy – podobnie jak apostołowie – ewangelizujemy i dajemy się ewangelizować przez piękno liturgii. Liturgia bowiem jest źródłem „ewangelizacyjnej działalności oraz źródłem dawania siebie ciągle na nowo” (Evangelii gaudium, 24). Chrześcijanin, człowiek wierzący w Chrystusa, jest posłany do drugiego człowieka, i to tym bardziej, im bardziej ten człowiek od Boga się oddalił.
      Bóg przychodzi do nas w innych ludziach. Jest obecny w swoich posłańcach i przybywa po to, aby z nami przebywać oraz coś istotnego nam oznajmić. W związku z tym konieczne jest pielęgnowanie postawy gościnności, otwartości na drugiego człowieka. Także na tych, których nie znamy i którzy często budzą nasz lęk. Każdy z nas, przez chrzest, razem z Chrystusem wkroczył w nowe życie, co powinno prowadzić do zmiany postaw, zachowań, motywacji, sposobu traktowania innych ludzi, realizowania podjętych decyzji, a także naszych zamiarów i marzeń. Powinniśmy nieustannie pamiętać o tym, o czym słyszymy dziś w drugim czytaniu: „umarliśmy dla grzechu, żyjemy zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.
Opracowano na podstawie:
Wielka tajemnica wiary.
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
na rok 2019/2020, zeszyt homiletyczny, s. 117-118.

Refleksje na dziś oraz wprowadzenia do czytań pochodzą z Biuletynu liturgicznego „Dzień Pański”.
Prenumeratę Biuletynu „Dzień Pański” można zamówić klikająć tutaj PRENUMERATA

Pomyśl

  • Jak często zauważam w mojej codzienności to, co staje się moim doświadczeniem podczas adoracji Jezusa w Najświętszym Sakramencie: nie ma nic, bo to ja mam wszystko?

  • Jak często zauważam na co dzień, że moje życie, ręce i nogi, zdolności i umiejętności, możliwości, wszystko, co posiadam, są darem Ubogiego Jezusa?

  • Jak korzystam ze zdolności, umiejętności, możliwości, które mam?

  • W jakim kierunku idę: ku syceniu pychy i egoizmu czy miłości, która służy?

  • W imię czego decyduję się zabić w sobie miłość?

  • ————————————————